روش‌های جهت‌یابی در روز

مجموعه: علمی
به این مطلب امتیاز دهید

 

  • روش‌های جهت‌یابی در روز
  •  

    


    روش‌های جهت‌یابی در روز

    مجموعه: چرا ، زیرا و چگونه

    روش‌های جهت‌یابی در روز

    انواع روش های جهت یابی
    جهت یابی چیست و چگونه به ما کمک می کند؟

    یافتن جهت‌های جغرافیایی را جهت‌یابی گویند. جهت‌یابی در بسیاری از موارد کاربرد دارد. برای نمونه وقتی در کوهستان، جنگل، دشت یا بیابان گم شده باشید، با دانستن جهت‌های جغرافیایی،می‌توانید به مکان مورد نظرتان برسید.یکی از استفاده‌های مسلمانان از جهت‌یابی، یافتن قبله برای نماز خواندن و ذبح حیوانات است. کوهنوردان، نظامیان، جنگل‌بانان و … هم به دانستن روش‌های جهت‌یابی نیازمندند.

    هرچند امروزه با وسایلی مانند قطب‌نما یا GPS می‌توان به راحتی و با دقت بسیار زیاد جهت جغرافیایی را مشخص کرد، در نبود ابزار، دانستن روش‌های دیگر جهت‌یابی مفید و کاراست. در اینجا به برسی انواع روش های جهت یابی خواهیم پرداخت.

    جهت‌های اصلی و فرعی
    اگر رو به شمال بایستیم، سمت راست‌مان مشرق (شرق، باختر)، سمت چپ‌مان مغرب (غرب، خاور) و پشت سرمان جنوب است. (جهت‌های جغرافیایی، که شمال با رنگ قرمز مشخص شده)این چهار جهت را جهت‌های اصلی می‌نامند. بین هر دو جهت اصلی یک جهت فرعی وجود دارد. مثلاً نیمساز جهت‌های شمال و شرق، جهت شمالِ شرقی (شمالِ شرق) را مشخص می‌کند.
    با دانستن یکی از جهت‌ها، بقیهٔ جهت‌ها را می‌توان به سادگی مشخص نمود. مثلاً اگر به سوی شمال ایستاده باشید، دست راست شما شرق، دست چپ شما غرب، و پشت سر شما جنوب است.

     

    روش‌های جهت‌یابی در روز

     

    روش‌های جهت‌یابی
     برخی روش‌های جهت‌یابی مخصوص روز، و برخی ویژهٔ شب اند. برخی روش‌ها هم در همهٔ مواقع کارا هستند.توجه شود که: بسیاری از این روش‌ها کاملاً دقیق نیستند و صرفاً جهت‌های اصلی را به صورت تقریبی‌ مشخص می‌کنند. برای جهت‌های دقیق باید از قطب‌نما استفاده کرد، و میل مغناطیسی و انحراف مغناطیسی آن را هم در نظر داشت.
    آن‌چه گفته می‌شود اکثراً مربوط به نیمکره شمالی است؛ به طور دقیق‌تر، بالای ۲۳٫۵ درجه (بالای مدار رأس‌السرطان). در نیم‌کره جنوبی در برخی روش‌ها ممکن است جهت شمال و جنوب برعکس آن‌چه گفته می‌شود باشد.

    روش‌های جهت‌یابی در روز
     جهت‌یابی با سمت خورشید
    1- خورشید صبح تقریباً از سمت شرق طلوع می‌کند، و شب تقریباً در سمت غرب غروب می‌کند.
    این مطلب فقط در اول بهار و پاییز صحیح است؛ یعنی‌ در اولین روز بهار و پاییز خورشید دقیقاً از شرق طلوع و در غرب غروب می‌کند، ولی در زمان‌های دیگر، محل طلوع و غروب خورشید نسبت به مشرق و مغرب مقداری انحراف دارد. در تابستان طلوع و غروب خورشید شمالی‌تر از شرق و غرب است، و در زمستان جنوبی‌تر از شرق و غرب می‌باشد.

    در اول تابستان و زمستان، محل طلوع و غروب خورشید حداقل حدود ۲۳٫۵ درجه با محل دقیق شرق و غرب فاصله دارد، که این خطا به هیچ وجه قابل چشم پوشی‌ نیست. در واقع از آن‌جا که موقعیت دقیق خورشید با توجه به فصل و عرض جغرافیایی متغیر است، این روش نسبتاً غیردقیق است.تنها جایی که خورشید همیشه دقیقاً از شرق طلوع و در غرب غروب می‌کند، استواست.

     

    2- در نیمکرهٔ شمالی زمین، در زمان ظهر شرعی خورشید همیشه دقیقاً در جهت جنوب است و سایهٔ اجسام رو به شمال می‌افتد.ظهر شرعی یا ظهر نجومی در موقعیت جغرافیایی شما، دقیقاً هنگامی است که خورشید به بالاترین نقطه خود در آسمان می‌رسد. در این زمان، سایهٔ شاخص به حداقل خود در روز می‌رسد، و پس از آن دوباره افزایش می‌یابد؛ همان زمان اذان ظهر.
    برای دانستن زمان ظهر شرعی می‌توانید به روزنامه‌ها مراجعه کنید یا منتظر صدای اذان ظهر باشید. ظهر شرعی حدوداً نیمه بین طلوع آفتاب و غروب آفتاب است.

     

    3- حرکت خورشید از شرق به غرب است؛ و این هم می‌تواند روشی برای یافتن جهت‌های جغرافیایی باشد.

    جهت‌یابی با سایهٔ چوب(شاخص)
    شاخص، چوب یا میله‌ای نسبتاً صاف و راست است (مثلاً شاخه نسبتاً صافی از یک درخت به طول مثلاً یک متر) که به طور عمودی در زمینی مسطح و هموار و افقی(تراز و میزان) فرو شده است.
    روش اول: نوک(انتهای) سایهٔ شاخص روی زمین را [مثلاً با یک سنگ] علامت‌گذاری می‌کنیم. مدتی (مثلاً ده-بیست دقیقه بعد، یا بیشتر) صبر می‌کنیم تا نوک سایه چند سانتیمتر جابه‌جا شود. حال محل جدید سایهٔ شاخص (که تغییر مکان داده است) را علامت‌گذاری می‌نماییم.

     

    حال اگر این دو نقطه را با خطی به هم وصل کنیم، جهت شرق-غرب را مشخص می‌کند. نقطهٔ علامت‌گذاری اول سمت غرب، و نقطهٔ دوم سمت شرق را نشان می‌دهد. یعنی اگر طوری بایستیم که پای چپ‌مان را روی نقطهٔ اول و پای راستمان را روی نقطهٔ دوم بگذاریم، روبروی‌مان شمال را نشان می‌دهد، و رو به خورشید (پشت سرمان) جنوب است.
    از آن‌جا که جهت ظاهری حرکت خورشید در آسمان از شرق به غرب است، جهت حرکت سایهٔ خورشید بر روی زمین از غرب به شرق خواهد بود. یعنی در نیم‌کره شمالی سایه‌ها ساعتگرد می‌چرخند.

    هر چه از استوا دورتر بشویم، از دقت پاسخ در این روش کاسته می‌شود. یعنی در مناطق قطبی (عرض جغرافیایی بالاتر از ۶۰ درجه) استفاده از آن توصیه نمی‌شود.در شب‌های مهتابی هم از این روش می‌توان استفاده کرد: به جای خورشید از ماه استفاده کنید.

    روش دوم(دقیق‌تر): محل سایهٔ شاخص را زمانی پیش از ظهر علامت گذاری می‌کنیم. دایره‌ یا کمانی به مرکز محل شاخص و به شعاع محل علامت‌گذاری شده می‌کشیم. سایه به تدریج که به سمت شرق می‌رود کوتاه‌تر می‌شود، در ظهر به کوتاه‌ترین اندازه‌اش می‌رسد، و بعداز ظهر به تدریج بلندتر می‌گردد. هر گاه بعد از ظهر سایهٔ شاخص از روی کمان گذشت (یعنی سایهٔ شاخص هم‌اندازهٔ پیش از ظهرش شد) آن‌جا را به عنوان نقطهٔ دوم علامت‌گذاری می‌کنیم. مانند روش پیشین، این نقطه سمت شرق و نقطهٔ پیشین سمت غرب را نشان می‌دهد.

    در واقع هر دو نقطه سایهٔ هم‌فاصله از شاخص، امتداد شرق-غرب را مشخص می‌کنند.با این‌که روش پیشین نسبتاً دقیق است، این روش دقیق‌تر است؛ البته وقت بیشتری برای آن لازم است.
    برای کشیدن کمان مثلاً طنابی(مانند بند کفش، نخ دندان) را انتخاب کنید. یک طرف طناب را به شاخص ببندید، و طرف دیگرش را به یک جسم تیز؛ به شکلی که وقتی طناب را می‌کشید دقیقاً به محل علامت‌گذاری شده برسد. نیم‌دایره‌ای روی زمین با جسم تیز رسم کنید.وقتی سایهٔ شاخص به حداقل اندازهٔ خود می‌رسد(در ظهر شرعی)، این سایه سمت جنوب را نشان می‌دهد (بالای۲۳٫۵ درجه).

     

    روش‌های جهت‌یابی در روز

     
    جهت‌یابی با ساعت عقربه‌دار
    ساعت مچی معمولی (آنالوگ، عقربه‌ای) را به حالت افقی طوری در کف دست نگه می‌داریم که عقربهٔ ساعت‌شمار به سمت خورشید اشاره کند. در این حالت، نیمسازِ زاویه‌ای که عقربهٔ ساعت‌شمار با عدد ۱۲ ساعت می‌سازد (زاویهٔ کوچک‌تر، نه بزرگ‌تر)، جهت جنوب را نشان می‌دهد. یعنی مثلاً اگر چوب‌کبریتی را [به طور افقی] در نیمهٔ راه میان عقربهٔ ساعت‌شمار و عدد ۱۲ ساعت قرار دهید، به طور شمالی-جنوبی قرار گرفته‌است.

    نکات
    این که گفته شد عقربهٔ کوچک ساعت به سمت خورشید اشاره کند، یعنی این‌که اگر شاخصی [مثلاً چوب‌کبریت] ای که در مرکز ساعت قرار دهیم، سایه‌اش موازی با عقربهٔ ساعت‌شمار و در جهت مقابل آن باشد. یا این‌که سایهٔ عقربهٔ ساعت‌شمار درست در زیر خود عقربه قرار گیرد. یا مثلاً اگر چوبی ده-پانزده سانتیمتری را در زمین به‌طور عمودی قرار دهیم، ساعت روی زمین به شکلی قرار گرفته باشد که عقربهٔ ساعت‌شمارش موازی با سایهٔ چوب باشد.

    دلیل این‌که زاویه بین عقربهٔ ساعت‌شمار و ۱۲ را نصف می‌کنیم این است که: وقتی خوشید یک بار دور زمین می‌چرخد، ساعت ما دو دور می‌چرخد(دو تا ۱۲ ساعت). یعنی گرچه روز ۲۴ ساعت است (و یک دور کامل را در ۲۴ ساعت طی می‌کند)، ساعت‌های ما یک دور کامل را در ۱۲ ساعت طی می‌نماید. اگر ساعت ۲۴ ساعته‌ای می‌داشتید، که دور آن به ۲۴ قسمت مساوی تقسیم شده بود، هر گاه عقربهٔ ساعت‌شمار را رو به خورشید می‌گرفتید عدد ۱۲ ساعت همیشه جهت جنوب را نشان می‌داد.

    این روش وقتی سمت صحیح را نشان می‌دهد، که ساعت مورد نظر درست تنظیم شده باشد. یعنی اگر در بهار و تابستان ساعت‌ها را نسبت به ساعت استاندارد یک‌ساعت جلو می‌برند، ما باید آن را تصحیح کنیم(ابتدا ساعت‌مان را یک ساعت عقب ببریم سپس روش را اِعمال کنیم؛ یا نیمساز عقربهٔ ساعت‌شمار را [به جای 12] با 1 حساب کنید).

     

    همچنین در همهٔ سطح یک کشور معمولاً ساعت یکسانی وجود دارد، که مثلاً در ایران حدود یک ساعت متغیر است (ایران تقریباً بین دو نصف‌النهار قرار دارد؛ لذا ظهر شرعی در شرق و غرب ایران حدوداً یک ساعت فاصله دارد.) ساعت صحیح هر مکان همان ساعتی است که هنگام ظهر شرعی در آن در طول سال، اطراف ساعت ۱۲ ظهر است. در واقع برای تعیین دقیق جهت‌های جغرافیایی ساعت باید طوری تنظیم باشد که هنگام ظهر شرعی ساعت ۱۲ را نشان دهد.

    روش ساعت مچی تا ۲۴ درجه امکان خطا دارد.برای دقت بیشتر باید از آن در عرض جغرافیایی بین ۴۰ و ۶۰ درجه [شمالی یا جنوبی] استفاده شود؛ هر چند در عرض جغرافیایی ۲۳٫۵ تا ۶۶٫۵ درجه [شمالی یا جنوبی] نتیجه‌اش قابل قبول است.(البته در نیم‌کردهٔ جنوبی جهت شمال و جنوب برعکس است.) در واقع هر چه به استوا نزدیک‌تر شویم، از دقت این روش کاسته می‌شود. ضمناً هر چه زمان به کار بردن این روش به ظهر شرعی نزدیک‌تر باشد، نتیجهٔ آن دقیق‌تر خواهد بود.

    اگر مطمئن نیستید کدام طرف شمال است و کدام طرف جنوب، به یاد بیاورید که خورشید از شرق بر می‌خیزد، در غرب می‌نشیند، و در ظهر سمت جنوب است.توجه کنید که اگر این روش را در هنگام ظهر شرعی (یعنی ساعت ۱۲) اجرا کنیم، جهت عقربه ساعت‌شمار خود به سوی جنوب است. یعنی مانند همان روش «جهت‌یابی با سمت خورشید»، که گفتیم خورشید در ظهر شرعی به سمت جنوب است.

    اگر از ساعت دیجیتال استفاده می‌کنید، می‌توانید ساعت عقربه‌داری را روی یک کاغذ یا روی زمین بکشید (دور دایره‌ای از ۱ تا ۱۲ بنویسید، و عقربهٔ ساعت‌شمار را هم بکشید)، و سپس از روش بالا استفاده کنید.
    حتی وقتی هوا آفتابی نیست و خورشید به راحتی دیده نمی‌شود هم گاه سایهٔ خوشید را می‌توان دید. اگر یک چوب‌کبریت را عمود نگه دارید، سایهٔ آن برعکس جهت خورشید می‌افتد.

    منبع:noojum.com

    

    چند دقیقه با دانستنی ها


    • این تصویر را خانم ها ببینند!


    • با درمان دراکولایی جوان بمانید!


    • تعیین دقیق زمان مرگ با مژک‌های بینی!


    • ریزش مو با کمبود مواد نشاسته ای در رژیم غذایی


    • سیگار کشیدن در بارداری موجب مرگ ناگهانی نوزاد می شود


    • شایع‌ترین علائم بی‌اشتهایی عصبی

    http://www.beytoote.com/scientific/chera/navigation-methods-day.html

    کلمات کلیدی : این با تعیین ریزش سیگار شایع‌ترین روش‌های  (آنالوگ، (ایران (بالای (بالای٫ (جهت‌های (دور (زاویهٔ (شرق، (شمالِ (عرض (غرب، (مثلاً (و (پشت (که (یعنی ) [به [شمالی [مثلاً ] «جهت‌یابی ، آسمان آفتاب آفتابی آن آن‌جا آن‌چه ابزار، اجرا اجسام اذان از است است است(البته است) است، است؛ استاندارد استتنها استتوجه استفاده استفاده‌های استوا استواست اشاره اصلی اطراف افزایش افقی افقی(تراز افقی] البته امتداد امروزه امکان انتخاب انحراف اند اندازهٔ اندازه‌اش انواع اول اولین اِعمال اکثراً اگر ای ایران ایستاده این اینجا این‌که با باختر)، باخورشید,انواع بار بارداری باشد باشد باشد، باشید باشید، بالا بالاتر بالاترین بالای باید بایستیم بایستیم، ببریم ببندید، ببینند بر برای برخی بردن برسد برسی برسیدیکی برعکس بزرگ‌تر)، بسیار بسیاری بشویم، بعد بعد، بعداز بقیهٔ بلندتر بمانید بند بنویسید، به بهار به‌طور بود بود بود، بکشید بکشید)، بگذاریم، بیابان بیاورید بیشتر بیشتر) بیشتری بین بینی بی‌اشتهایی تا تابستان تدریج تصحیح تصویر تعیین تغییر تقریباً تقریبی‌ تقسیم تنظیم توجه توصیه تیز تیز؛ جابه‌جا جای جایی جدید جسم جغرافیایی جغرافیایی، جغرافیایی،می‌توانید جلو جنوب جنوب، جنوبی جنوبی] جنوبی‌تر جنگل، جنگل‌بانان جهت جهت‌ها جهت‌ها، جهت‌های جهت‌یابی جهت‌یابی، جوان حال حالت حالت، حتی حداقل حدود حدوداً حرکت حساب حیوانات خانم خاور) خطا خطی خواندن خواهد خواهیم خود خورشید خورشید»، خوشید داده دارد دارد) دارد، دارد؛ داردبرای دارید، داشت دانستن دانستنی دایره‌ دایره‌ای در دراکولایی درجه درجه) درجه) درخت درست درمان دست دشت دقت دقیق دقیقاً دقیقه دقیق‌تر دقیق‌تر، دلیل دندان) دهبیست دهد دهپانزده دهید، دهیم، دو دوباره دور دورتر دوم دوم(دقیق‌تر) دیجیتال دید دیده دیگر دیگر، دیگرش ذبح رأس‌السرطان) را راحتی راست راستمان راست‌مان راه رسم رنگ رو روبروی‌مان روز روز مجموعه روز, روز، روزنامه‌ها روش روشی روش‌ها روش‌های روی رژیم زاویه زاویه‌ای زمان زمان، زمانی زمان‌های زمستان زمستان، زمین زمین، زمینی زیاد زیر زیرا سادگی ساعت ساعت) ساعته‌ای ساعتگرد ساعتی ساعت‌شمار ساعت‌شمارش ساعت‌مان ساعت‌ها ساعت‌های سال، سانتیمتر سانتیمتری سایه سایهٔ سایه‌اش سایه‌ها سر سرمان سرمان) سطح سمت سنگ] سوی سپس شاخص شاخص، شاخصی شاخه شب شب‌های شد شد) شده شده)این شرعی شرعی)، شرق شرق) شرق، شرقغرب شرقی شعاع شما شما، شمال شمالِ شمالی شمالیجنوبی شمالی‌تر شود شود شود؛ شویم، شکلی صاف صافی صبح صبر صحیح صدای صرفاً صورت ضمناً طرف طلوع طناب طنابی(مانند طور طوری طول طی ظاهری ظهر ظهرش عدد عرض عصبی عقب عقربه عقربهٔ عقربه‌ای) عقربه‌دار عقربه‌داری علائم علامت علامت‌گذاری عمود عمودی عنوان غذایی غرب غرب، غروب غیردقیق فاصله فرعی فرو فصل فقط قابل قبله قبول قرار قرمز قسمت قطبی قطب‌نما لازم لذا ما مانند ماه متر) متغیر مثلاً محل مخصوص مدار مدتی مراجعه مربوط مرکز مرگ مساوی مسطح مسلمانان مشخص مشرق مطلب مطمئن معمولاً معمولی مغرب مغناطیسی مفید مقابل مقداری ممکن مناطق منبع  منتظر مهتابی مو مواد موارد موازی مواقع موجب مورد موقعیت مچی مژک‌های مکان می میان میزان) میل میله‌ای می‌افتد می‌افتدظهر می‌باشد می‌برند، می‌توان می‌تواند می‌توانید می‌خیزد، می‌داد می‌داریم می‌داشتید، می‌دهد می‌دهد می‌دهد، می‌رسد می‌رسد(در می‌رسد، می‌رود می‌سازد می‌شود می‌شود، می‌نامند می‌نشیند، می‌نماید می‌نماییم می‌چرخد(دو می‌چرخد، می‌چرخند می‌کشید می‌کشیم می‌کند می‌کند)، می‌کند، می‌کنند می‌کنندبا می‌کنید، می‌کنیم می‌گردد می‌گرفتید می‌یابد؛ ناگهانی نبود نتیجهٔ نتیجه‌اش نجومی نخ نزدیک‌تر نسبت نسبتاً نشاسته نشان نصف نصف‌النهار نظامیان، نظر نظرتان نقطه نقطهٔ نماز نمود نمونه نمی‌شود نمی‌شوددر نه نوزاد نوک نوک(انتهای) نکات نگه نیازمندند نیست نیستند نیستید نیمساز نیمسازِ نیمه نیمهٔ نیمکره نیمکرهٔ نیم‌دایره‌ای نیم‌کردهٔ نیم‌کره ها های هر هرچند هستندتوجه هم همان همهٔ هموار همچنین همیشه هم‌اندازهٔ هم‌فاصله هنگام هنگامی هوا هیچ و واقع وجه وجود وسایلی وصل وقت وقتی ولی ویژهٔ ٫ پاسخ پای پاییز پرداخت پس پشت پوشی‌ پیش پیشین پیشین، چرا چشم چند چه چهار چوب چوب(شاخص) چوبی چوب‌کبریت چوب‌کبریت] چوب‌کبریتی چپ چپ‌مان چگونه چگونه چیست کار کارا کاراست کاربرد کاسته کاغذ کامل کاملاً کدام کرد کرد، کشور کشیدن کف کفش، کمان کمانی کمبود کمک کند کند، کند؟ کنید کنید کنید) کنیدوقتی کنیم(ابتدا کنیم، کنیم؛ که کوتاه‌تر کوتاه‌ترین کوهستان، کوهنوردان، کوچک کوچک‌تر، گاه گذاری گذشت گرفته گرفته‌است گرچه گفته گفتیم گم گویند گیرد یا یابی یاد یافتن یعنی یعنی‌ یک یکسانی یکی یک‌ساعت

     

    

    سلفی بازیگران

    آشنایی با عروس هلندی

    هواشناسی اندروید

    بهترین پارک های آبی دنیا

    کلش اف کلنز و کلش رویال

    

    فال انبیای الهی

  • مطالب علمی جدید
  •  

    در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید :